Het Volk, 25 april 1920
Bron: Koninklijke Bibliotheek

Het mandaat over Armenië

Een olifantsgeschenk

Ook de "Middelburgsche Courant" moet niets hebben van het mandaat over Armenië, dat ons door de minzame Entente-heeren wordt toebedacht en dat de Nederlandsche regeering zoowaar reeds in beginsel aanvaard schijnt te hebben. Het blad schrijft:

De oorlogvoerenden hebben de wereld overhoop gegooid, en om nu de orde te herstellen, zouden ze een neutraal uitnoodigen op eigen kosten in een of andere streek de boel weer op pooten te zetten.

Raadgevingen zullen niet duur zijn: die kosten alleen een paar ambtenaren. Maar die "hulp". Dat is bedenkelijker. Want die zal wel beteekenen: militaire bijstand in het herstel van de orde. Zoo'n militaire expeditie van Nederland zou al heel weinig kloppen met het verlangen naar legerbezuinigingen in ons land.

En al geven we de ambtenaren geen troepen mee, dan nog kunnen we tot troepenzending gedwongen worden, wanneer die ambtenaren zoo in de knel komen, dat onze regeering die landgenooten wel te hulp móet komen.

Maar goed, stel dat een ander, de Volkenbond of de Eutente de kosten betaalt en soldaten geeft, wat voor motief heeft Nederland dan nog om zich in moeilijkheden te brengen, waarbij de Albaansche misère kinderspel is?

Het is ons belang niet met de Turken in konflikt te komen. Denk aan de Mohammadanen in Indië.

En laten we dan ook even letten op den politieken band van een mandaat, opgedragen door den Volkenbond, dat wil zeggen: door de Entente! Want deze is het die in San Remo dat zaakje uitbroedt, ook al wordt ten slotte ons dat eervol aanbod overgebracht door den Volkenbond-Raad, die nog altijd een volledig Entente-kollege is.

Colofon