Terug naar vorige pagina 
De Volkskrant, 19 oktober 2007
Bron: de Volkskrant
Turkse lobbyisten versus Armeense: 1-0
Van onze correspondent Philippe Remarque
WASHINGTON - De lobby van Turkije heeft succes: de "genocide-resolutie" in de VS lijkt van de baan. De Armeniërs hebben het nakijken.
Wat is er met de Armeense genocide-resolutie gebeurd tussen vorige week woensdag en deze week woensdag?
Turkije lijkt zijn zin te krijgen, zoveel is duidelijk. Minder zeker is hoe de resolutie is gesneuveld. Door geopolitiek inzicht van Amerikaanse afgevaardigden- of door een lobbycampagne waar Turkije miljoenen voor betaalt?
Vorige week stevende het Huis van Afgevaardigden nog af op een resolutie die de president oproept "de doelbewuste vernietiging van 1,5 miljoen Armeniërs" in 1915 "als genocide te erkennen". In de buitenlandcommissie stemde een meerderheid voor. Nancy Pelosi, Huisvoorzitter en voorvechter van de Armeense zaak, zei dat de resolutie ondanks alle bezwaren van Turkije en het Witte Huis ter stemming zou worden gebracht.
Deze woensdag was haar voortvarendheid verdwenen: "We moeten nog zien of het wordt voorgelegd of niet." De reden is dat een reeks afgevaardigden de genocide-resolutie plotseling niet meer steunt. "Niets verandert het feit dat massamoord en onzegbare wreedheden hebben plaatsgevonden", zei één van hen, Doug Lamborn. "Maar deze niet-bindende resolutie aannemen op dit kritieke moment zou destabiliserend werken, nu de VS de hulp van zijn bondgenoten als Turkije nodig heeft."
Inderdaad, Turkije is één van Amerika's weinige bondgenoten in het Midden-Oosten en biedt een essentiële aanvoerroute voor de Amerikaanse operatie in Irak. In de afgelopen week liet het land zien dat het de situatie verder kan compliceren, door de Koerden in Noord-Irak aan te vallen.
Er is dus voldoende reden om het Witte Huis en acht vroegere ministers van Buitenlandse Zaken te volgen en Turkije niet voor het hoofd te stoten wegens 1915. Tevens is duidelijk dat Turkije afgevaardigden een handje helpt. "Dit is wat er gebeurt als je op moet boksen tegen een zeer vaardige miljoenencampagne", stelde afgevaardigde Brad Sherman.
De Armeniërs in Amerika zijn ziedend over de "miljoenen buitenlandse dollars die in het Amerikaanse politieke systeem worden gesluisd." Ze hebben zelf ook een krachtige lobby, met kiezersmacht in zekere Californische districten. Maar de regering van het arme Armenië wist slechts 300 duizend dollar voor een Washingtons pr-bureau op te hoesten.
Nee, dan de Turken. Hoe het precies werkt, is moeilijk te achterhalen. "Vraagt u dat maar aan de pr-firma die Turkije heeft ingehuurd", zegt het bureau van de afgevaardigde. "Wij doen hier geen mededelingen over", zegt de firma.
Maar gelukkig houdt Amerika de geldstromen netjes bij. Zo is gedocumenteerd dat ex-afgevaardigde Livingston, nu een invloedrijke lobbyist, in de afgelopen acht jaar al twaalf miljoen dollar van Turkije kreeg om een genocide-resolutie te voorkomen – met succes. Hij is nu weer druk bezig, toont het register. Neem afgevaardigde Bobby Jindal, aan wiens gouverneurscampagne Livingston 10 duizend dollar doneerde. Twee maanden later trok Jindal zijn steun aan de genocide-resolutie in.
Turkije zet ook de ex-presidentskandidaat Dick Gephardt in, als Congreslid voor een genocide-resolutie. Nu lobbyt hij ertegen voor 1,2 miljoen dollar op jaarbasis.
