Terug naar vorige pagina 
De Telegraaf, 18 december 2004
Bron: de Telegraaf
Turken willen bij de EU ondanks bedenkingen
Door Maarten van Aalderen
ISTANBOEL - De Turken willen massaal toetreden tot de Europese Unie, maar begrijpen niet waarom de EU tot het laatst zo moeilijk heeft gedaan en met zo veel extra voorwaarden op de proppen kwam. In heel Turkije hoor je hetzelfde geluid.
Zo ook in de wijk Ortakoey aan de Europese kant van Istanboel. De rivier de Bosporus scheidt de miljoenenstad in een Europees en Aziatisch deel, maar hier in Ortakoey is een grote brug die de twee continenten verbindt.
Drie jongedames met hoofddoekje om, lopen in een lang gewaad. "We zijn groot voorstander van toetreding tot de EU. Turkije heeft altijd naar het Westen gekeken, dat was in het Ottomaanse Rijk al zo", zegt de 27-jarige Muezeyyen Yener. "Bovendien is het Ottomaanse Rijk beinvloed door het Byzantijnse Rijk, dus we hebben Europese invloeden. Maar waarom heeft de EU tot het laatst extra voorwaarden gesteld? Misschien zijn de Turken die in Europa werken geen goede vertegenwoordigers van ons geweest. Het waren vaak de armsten onder ons, maar ze doen wel de baantjes die jullie niet willen doen."
Beschouwt Muezeyyen de Europese Unie niet als een gesloten christelijke club? "We zullen zien of de Europese Unie dat wel of niet is. Ik hoop het natuurlijk niet. We moeten vreedzaam samenleven, niet afgesloten van elkaar."
Twee mannen die eveneens typisch islamitisch zijn gekleed, met baardjes, wijde pofbroek en witte gebreide hoedjes op, willen eveneens dat Turkije tot de Europese Unie zal behoren. "Turkije wacht al 41 jaar op toetreding tot Europa, dus het wordt tijd dat de onderhandelingen volgend jaar eindelijk beginnen", zegt Mustafa Alper.
Hrant Dink, hoofdredacteur van het Armeense weekblad Agos, vertelt vanuit zijn kantoor dat hij er niet zo blij mee is dat de Armeense lobby, met name in Frankrijk, er continu op aandringt dat Turkije de genocide op de Armeniers (van 1915 tot 1923) moet erkennen. "Ik heb ze al verteld dat de EU daar niets over moet afdwingen. Dan zal Turkije ons erop aankijken. Wat veel belangrijker is, is dat Turkije door toetreding tot de EU democratischer wordt en daardoor vanzelf misschien eerlijker naar het eigen verleden kijkt. De erkenning van de genocide moet van binnenuit komen, het werkt averechts als dat van buitenaf wordt opgedrongen."
Kritiek
In de Istiklal Caddesi, de drukke winkelstraat in het centrum van Istanboel, zie je alle soorten mensen lopen. Onder hen is Oezlem Denli (38), die promoveert in de politieke wetenschappen. Ook zij is blij als Turkije tot de Europese Unie zal behoren, hoewel ze kritiek heeft op de neoliberale politiek van ons continent. "Ik ben socialist en vroeger was Europa een voorbeeld voor ons. Ik heb de indruk dat ze geen vriendelijke politiek meer heeft voor de werknemers. Ook vraag ik me af wat de consequenties zullen zijn voor het platteland in Turkije als de EU economische hervormingen wil afdwingen. Maar Turkije moet erbij zijn en meepraten over deze kwesties."
Mehmet Asal (30) is een ander type. In een net jasje en een das om vertelt hij dat door een EU-lidmaatschap Turkije zich in alle opzichten zal ontwikkelen. "Vooral economisch, maar ook cultureel wordt het voor ons een vooruitgang. Daarom zijn we hier allemaal voorstander. Maar de EU heeft ons wel erg veel gevraagd. Over Cyprus bijvoorbeeld. We willen een oplossing voor Cyprus, maar we kunnen de Turks-Cyprioten niet alleen laten."
