Terug naar vorige pagina 
Rotterdams Dagblad, 1 februari 2001
Bron: Rotterdams Dagblad
Van Armeense kwestie tot vochtproblemen
Redactie binnenland
"Burgemeester," vraagt een van de Turkse vrouwen in 't Praathuis, "het doet ons erg pijn dat het Franse parlement erkent dat de Turken genocide hebben gepleegd op Armeniers. Hoe denkt u daarover?" De Turkse consul Serpil Alpman is speciaal voor de Turkse vrouwen naar Spijkenisse gekomen. Maar het is vooral burgemeester Jan Broekhuis die de meest uiteenlopende vragen van de aanwezigen krijgt. "Van de burgemeester wordt verwacht dat hij alles kan beantwoorden en de oplossingen uit zijn mouw schudt, maar dat kan niet", verontschuldigt hij zich.
De kleine ruimte van het Praathuis, waar Turkse vrouwen terecht kunnen voor Nederlandse taallessen, is versierd met slingers. De tafels zijn bezaaid met Turkse hapjes. Zo'n twintig vrouwen luisteren aandachtig naar de Turkse consul en de burgemeester. "Ik ben nu sinds een jaar in Nederland en hoop dat ik ook de Turkse gemeenschap in Spijkenisse van dienst kan zijn", laat Alpman weten. "Vandaag ben ik hier om jullie vragen op onderwijs-, werk- en sociaal gebied te beantwoorden. Ze moedigt de vrouwen aan om een actieve rol in de Nederlandse samenleving in te nemen en meer gebruik te maken van bestaande faciliteiten ten behoeve van de integratie."
De woorden van de burgemeester sluiten hierbij aan. Hij vindt het belangrijk dat ze de Nederlandse taal leren spreken. "Ik stel me een omgekeerde situatie voor: als ik naar Turkije zou emigreren om daar te werken, is het heel lastig als ik de taal niet spreek. Ik ben blij dat jullie het initiatief nemen om samen te komen in zo'n activiteitencentrum. En ik hoop dat meer Turken gebruik zullen maken van zulke voorzieningen."
De vragen wijken nogal af van het beoogde onderwerp "integratie". "Ik stel de vraag in het Turks hoor, aldus een bezoeker tegen de organisator van de bijeenkomst Elizabeth Votsis, die de vertaling verzorgt. "Ik vind dat er een supermarkt moet komen in de buurt van de Rozenlaan in Spijkenisse-Noord. We moeten helemaal naar het centrum lopen om inkopen te doen. Dat is niet makkelijk. We worden elke dag een jaartje ouder." En over de reptielenwinkel in de Lisstraat: "Ze hebben daar gewoon slangen in de etalage liggen. Onze kinderen krijgen daar nachtmerries van."
De burgemeester: "We zien steeds vaker dat winkels wegens financiele problemen moeten sluiten. Maar daar heeft het gemeentebestuur geen oplossing voor. Wij subsidieren geen winkels. Wat de slangenwinkel betreft kan ik alleen zeggen dat er niets aan te doen valt zolang die winkel legaal is."
Een andere bezoekster klaagt over haar te kleine en vochtige huis. Ook haar moest de burgemeester teleurstellen. "Ik wil het mijzelf niet makkelijk maken, maar de huurwoningen zijn geen eigendom van de gemeente. Daar gaat de woningcorporatie over. Ik hoop dat ze hun best doen om met verbeteringen te komen."
Als een van de aanwezige Turkse vrouwen de Armeense kwestie aansnijdt, verontschuldigt de burgemeester zich, omdat hij het nieuws niet had gevolgd. "U bent beter op de hoogte dan ik. Gisteravond was ik heel laat thuis, dus ik heb het journaal niet gezien. Ik wist niet dat Frankrijk de genocide heeft erkend. Ik kan begrip tonen voor uw emoties. Maar ik ga liever niet in op politieke vragen." Nadat de burgemeester was vertrokken, konden de vrouwen de consul nog even aanschieten om persoonlijke problemen voor te leggen onder het genot van een kopje koffie en een Turks broodje.
De Turkse consul moedigt Turkse vrouwen aan meer te integreren in de Nederlandse samenleving. Samen met de burgemeester was ze in een buurthuis in Spijkenisse.
