Terug naar vorige pagina
Leeuwarder Courant, 16 augustus 1982
Bron: Digitaal Archief Noord-Nederland
Historische wraak
Redactie buitenland
Van de hel in Beiroet loopt een
spoor terug naar Auschwitz, naar de Jodenmoord
onder Hitler. In datzelfde
Beiroet komt nog een historische lijn uit,
die terug te voeren is op een andere volkerenmoord
in deze eeuw: het ombrengen
van anderhalf miljoen Armeniërs
door de Turken in 1915-'16. In de Libanese
hoofdstad was namelijk het centrum
gevestigd van de Armeense beweging,
die ook met terroristische middelen
strijdt voor de "bevrijding van Armenië".
De bittere ironie der historie wil
dat Israël, de staat der Joden, nu in Libanon
Turkije helpt bij de bestrijding van
Armeniërs, die vechten voor een eigen
staat, een nationaal tehuis zoals de Joden
in 1948 hebben weten te verkrijgen.
De wortels van de strijd tussen de Turken
en Armenen gaan diep in de geschiedenis
terug en samen met het feit,
dat de Armenen van oudsher Christenen
zijn geweest en gebleven, terwijl Turkije
tot de Islam is overgegaan. De Armeniërs
hebben altijd gewoond in het
grensgebied tussen het huidige Turkije en de Sowjet-Unie,
waar zij van 1918 tot '21 een zelfstandige staat hebben gehad.
Hun lijdensgeschiedenis is begonnen in
de vorige eeuw, toen het Ottomaanse
rijk uiteen begon te vallen. Alleen al in
de jaren 1894-96 brachten Turkse soldaten
een 300.000 Armeniërs om.
In 1914 raakte het Armeense volk bekneld
tussen de legers van Turkije, die
in de Eerste Wereldoorlog aan Duitse
zijde streden en van Rusland, dat met
Frankrijk en Engeland was verbonden.
De Turkse regering houdt vol, dat er
destijds geen sprake is geweest van een
massamoord op de Armeniërs. Er zouden
wel velen gedeporteerd zijn, of terechtgesteld
wegens hulp aan de Russen,
of moord op Turken. Het resultaat was
echter, dat er minstens anderhalf miljoen
Armeniërs werden afgeslacht in
1915 en 1916, terwijl de beschaafde wereld
werkeloos toekeek.
Er leven nu nog 60.000 Armeniërs in
Turkije, van wie 40.000 in Istanboel.
Aan Turkije grenst een Sowjet-republiek
Armenië, waar ongeveer drie miljoen
nazaten van het oude volk leven.
Verder wonen er twee miljoen
Armeniërs, evenals de Joden, over de hele
wereld verspreid, met grote concentraties
in de VS, Frankrijk (vooral Parijs)
en het Nabije Oosten. Zij zijn met name
actief in de handel. Bekende Armeniërs
van de jongste tijd waren de Amerikaanse
oliekoning Goelbenkian en de Sowjet-president
Mikojan.
In 1973 is een "Geheim Leger voor de
Bevrijding van Armenië", de Asala, begonnen
met het plegen van aanslagen op
Turkse diplomaten en gebouwen, over
de hele wereld. Deze terreur is bedoeld
als wraak op de moord van 1915-'16,
waarvoor genoegdoening van de Turkse
regering wordt geëist. Verder streeft de
Asala naar de stichting van een zelfstandige
Armeense staat. Er zijn tot dusver
22 Turkse diplomaten vermoord bij
meer dan zestig acties. Vorige maand is
een aanslag op de Turkse consul-generaal
in Rotterdam mislukt. Een bloedige
climax vormde vorige maand een actie
op het vliegveld van Ankara waarbij
negen doden vielen en 72 gewonden.
Naast Parijs was Beiroet tot de Israëlische
inval in Libanon het voornaamste
centrum van de Asala. De leider van het
geheime Armeense bevrijdingsleger,
Hagop Hagopian, is bij een Israëlisch
bombardement op Beiroet omgekomen.
De Israeli's hebben de Turkse autoriteiten
in kennis gesteld van de namen van
26 Armeense terroristen, die zij in Libanon
temidden van PLO-ers hebben
gearresteerd. Vermoed wordt, dat het
geheime Armeense leger behalve met de
PLO ook contacten onderhoudt met de
ETA in Baskenland, de IRA in Ierland
en het Corsicaans "bevrijdingsfront".
Er is reden om aan te nemen, dat de
Armeense acties in Turkije zullen leiden
tot verharding van het militaire regime.
De Turkse regering denkt er niet aan, de
Armenen zelfbestuur toe te staan; de
Koerden zouden meteen met soortgelijke
eisen komen. De miljoenen Armeniërs
zullen in de Sowjet-Unie, Turkije
en in de verstrooiing over de wereld
moeten blijven leven, vervuld van
heimwee naar hun vaderland en van gevoelens
van rouw en wraak over de tragedie
van 1915-'16. Jonge Armeniërs in
de diaspora zullen deel blijven uitmaken
van de terroristische internationale,
waaronder ook het volk der Joden lijdt.
Zo loopt de geschiedenis en leidt 68 jaar
na de Armenenmoord en 38 jaar na de
Jodenmoord tot een duister samenspel
tussen Israël en Turkije.